ನಲ್ಲಿಕಾಯಿ ನಂತರದ ಸಿಹಿ

ಧಾವಂತ

Dhavanta by samapath sirimane - nallikayi articles

ಮೊನ್ನೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸಾಲು ಸಾಲು ರಜಾ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಊರಿಗೆ ಹೋಗೋಣ ಅಂತ ಶೃಂಗೇರಿ ಬಸ್‍ಲಿ ಕಿಟಕಿ ಸೀಟು ಹಿಡಿದು ಕೂತಿದ್ದೆ. ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದತ್ತ ಒಮ್ಮೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿದಾಗ ಸುಮಾರು ಸಾಯಂಕಾಲ ಆರು ಗಂಟೆ ಸಮಯ. ತಮ್ಮತಮ್ಮ ಬಸ್ ಗಳಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ದೂರದೂರಿಗೆ ಹೋಗುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಬುಧವಾರದ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಗೊಂಡು ಇನ್ನೇನು ಹರಿದೇ ಹೋಗುತ್ತದೇನೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಚೀಲಗಳಲ್ಲಿ ತು೦ಬಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸತ್ಪ್ರಜೆಗಳು, ದಿನಾಗಲೂ ಹತ್ತಿರದ ಊರುಗಳಿಂದ ಓಡಾಡುವ ಬ್ಯಾಂಕ್, ಎಲ್.ಐ.ಸಿ. ನೌಕರರು, ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ಸತತವಾಗಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಕೆಲಸಗಾರರು, ಟೀ-ಕಾಫಿ ಮಾರುವವರು,

ಡಿಂಗ್ ಡಂಗ್ ಡಾಂಗ್…. ಶೃಂಗೇರಿಗೆ ೫:೩೦ ಕ್ಕೆ ಆಲ್ದೂರು-ಬಾಳೆಹೊನ್ನೂರು-ಜಯಪುರ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಹೊರಡಲಿರುವ ನಂ. ೫೬೦ ರ ಬಸ್ಸು ಪ್ಲಾಟ್ ಫಾರಂ ಮೂರರಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ

ಅಂತ ಅಪರ್ಣಾ ವಾಯ್ಸು, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಗಿಜಿಗಿಜಿ-ಗಲಾಟೆ.

ಪಕ್ಕದ ಸೀಟಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಕೂತದ್ದು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದು

ಈ ಬಾರಿಯಾದ್ರು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದ್ರು ಚಂದದ ಹುಡುಗಿ ಬರಲಪ್ಪ

ಅಂತ ತಿರುಗಿದರೆ ಫ಼ುಲ್ ಟೈಟಾಗಿ ವಾಸನೆ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದ ಯಾರೋ ಲುಂಗಿಯುಟ್ಟ ಯಜಮಾನರು ಕಂಡು ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟ ಎನ್ನುವಂತಹ ಒಂದು ವಿಷಯ ಉಮರ್ ಅಕ್ಮಲ್ ದು ಕೀಪಿಂಗ್ ಪ್ರತಿಭೆಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ ಎಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಪಿರಿಪಿರಿ ಪ್ರಪಂಚದತ್ತ ತಿರುಗಿದೆ.

ಯಾಕೋ ನನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಬರೀ ತೊಂದರೆ, ಚಿಂತೆಯ ಸಾಗರವೇ ನೆರೆದಿರಬಹುದು ಎಂದು ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಬೆವರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ನಿಂತಿರುವ ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ಊಹಿಸಲೂ ಆಗದಂತಹ ಕಷ್ಟಗಳಿರಬಹುದು; ಮನೆತುಂಬ ಖಾಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಗಳಿದ್ದು ಕೈತುಂಬುವಷ್ಟು ಸ೦ಬಳ ಬರದ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಅಪ್ಪ, ಕುಡಿತದಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೇ ಹೊರದ ಗಂಡನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನೂ ತುಂಬಿಸಿ ಮನೆಯನ್ನೂ ಸಾಗಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಮ್ಮ, ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ತವರಿನ ಸಿರಿ ಶಿವರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ನಂತೆ ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡ ಮಗ, ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಜಗಳದಿ೦ದ ಅತ್ತ ಓದಲೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೇ ಇತ್ತ ನೆಮ್ಮದಿಯೂ ಇಲ್ಲದೇ, ಪ್ರೀತಿಸೆಂದು ಹಿಂದೆಬಿದ್ದಿರುವ ಹುಡುಗ ಇಷ್ಟವಾದರೂ ಯಾವುದೇ ಉತ್ತರವನ್ನೂ ಕೊಡಲಾಗದಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಗಳು….. ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಗಳು!!??

ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ನೂರೈವತ್ತು ಕೆ.ಜಿ. ಕಷ್ಟಗಳ ಮೂಟೆಯೆದುರು ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಹದಿನೈದು ಕೆ.ಜಿ. ಚೀಲವ್ಯಾವ ಲೆಖ್ಖ??!. ಹಾಗಾದರೆ ಇವರೆಲ್ಲರ ಕಷ್ಟಗಳು ಕೊನೆಯಾಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದ್ಯಾವ ಅದಮ್ಯ ಜೀವನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇವರು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ??, ಈಗ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬರುವ ಬಸ್ಸು ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ಹೊಸ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತಿದ್ದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತಿತ್ತು?!… ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಸಣ್ಣ ಮಗುವಿನಂತೆ ಯೋಚಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅರಿವಾಯಿತು, ಇಲ್ಲಿ ಬರುವುದು ಪುಷ್ಪಕವಿಮಾನವಲ್ಲ, ಒಂದು ಬದಿ ಆಕ್ಸಲ್ ಕಟ್ಟಾಗಿರುವ ಹಳೇ ಕೆಂಪು ಕಲರ್ ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಸಾರಿಗೆ ಕೆ.ಎಸ್.ಆರ್.ಟಿ.ಸಿ. ಬಸ್ಸು…

ಹೀಗೇ ನಾನು ಯೋಚನಾಲಹರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಾಗಲೇ ಭೂಕಂಪವಾಗಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದೆಯೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ-ನಿಂತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಕಡೆ ಓಡಿ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ಕಡೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಾಗ ಶಿವಮೊಗ್ಗದಿಂದ ಬಂದ ಬಸ್ಸೊಂದು ಮೂಡಿಗೆರೆಗೆ ಹೋಗುವ ಪ್ಲಾಟ್ ಫಾರಮ್ಮಿನತ್ತ ಧಾವಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಬಸ್ಸು ನಮ್ಮ ಮೈಮೇಲೆ ಹರಿದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಸೀಟೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿಯಬೇಕು ಎಂಬ ಛಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ ಸಕಲ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದವರಿಗೆ ಇಳಿಯಲು ಅವಕಾಶವೇ ಕೊಡದಂತೆ ತಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕರ್ಚೀಫು, ಛತ್ರಿ, ಅಡಕೆಚೀಲ, ಬ್ಯಾಗು, ಕೊನೆಗೆ ಕಾಲಲ್ಲಿದ್ದ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನೂ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಖಾಲಿಯಿದ್ದ ಸೀಟಿನ ಮೇಲೆ ಹಾಕಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೇ ಕಡೂರು-ಶಿವಮೊಗ್ಗ ರೈಲಿನ ತುರ್ತು ನಿರ್ಗಮನದ ಕಂಬಿಯಿಲ್ಲದ ಕಿಟಕಿ ಪಕ್ಕ ಕೂತಿದ್ದಾಗ ತರೀಕೆರೆ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನೇ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಸೀಟಿನ ಮೇಲಿಡಲು ಹೇಳಿದ್ದರು!! ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಿಟಕಿಗೆ ಕಂಬಿಯಿರುವುದರಿ೦ದ ಮಕ್ಕಳು ಬಚಾವ್!!. ಬಸ್ಸಿನ ಬಾಗಿಲ ಹತ್ತಿರವಂತೂ ನಮ್ಮೂರ ವೀರಭದ್ರ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತೇರೆಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಭಟ್ರು ಬಿಸಾಡುವ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು-ಅಡಕೆ-ಏಲಕ್ಕಿ ಕ್ಯಾಚ್ ಹಿಡಿಯುವದಕ್ಕೆ ಜನ ಸೇರಿರುವಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಇವರೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಬಸ್ಸನ್ನೇ ಆ ಕಡೆಗೆ ದಬ್ಬಾಕಿಬಿಡುತ್ತಾರೇನೋ ಅಂತ ಭಯವೂ ಆಯಿತು!!

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಯಾರ ಮುಖದಲ್ಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ಮುಂಚೆಯಿದ್ದ ಬೇಸರ, ಕ್ಷೀಣತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲೂ ಉತ್ಸುಕತೆ, ಬಸ್ಸೊಳಗೆ ತಮ್ಮ ಎಡಗಾಲು ಮಡಗಿದರೆ ಸಾಕು, ಜೀವನದಲ್ಲಿರುವ ಕಷ್ಟಗಳ ಸರಪಳಿಯೇ ಕಳಚಿಬೀಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವಂತಹ ಧಾವಂತ. ಸೀಟಿನ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಮುದ್ರೆಯಿಟ್ಟು ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಳ್ಳಿ ಸೀಟಿನ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು, ಆ ಕ್ಷಣದ ಖುಷಿ-ನೆಮ್ಮದಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ದಿನ ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲಾ ಮನಸಿನಿಂದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವಂತಹ ಉಮೇದು.

ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬದುಕುತ್ತಿರುವುದೇ ಈ ಕ್ಷಣದ ಖುಷಿಗಾಗಿ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿರುವ ಕಷ್ಟದ ಗಾಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೆರೆಯುತ್ತಾ ಒಂದು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ- ವರ್ಷದೊಳಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಬಹುದೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತರೆ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತಶವಗಳೇ ತುಂಬಿರುತ್ತವೆ. ಜೀವನವಿರುವುದೇ ಈ ಸೆಕೆಂಡಿನಲ್ಲಿ. ಇಸ್ ಪಲ್ ಕೋ ಭರ್ ಪೂರ್ ಜೀನಾ ಹೈ ಎಂದು ನನಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಸ್ಸು ಹೊರಟಿತ್ತು. ಮೂಡಿಗೆರೆ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಜನ ನುಗ್ಗುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಹಾಗೇ ಮುಂದುವರಿದಿತ್ತು. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ ಡೀಸೆಲ್ಲು-ಟಯರ್ರಿನ ವಾಸನೆ ಮಿಶ್ರಿತ ಗಾಳಿಯೂ ಮುದ ನೀಡುವಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು……..

ಸಂಪತ್ ಅವರ ಬ್ಲಾಗ್‍


ಇದನ್ನು ಬರೆದವರು

ಸಂಪತ್ ಸಿರಿಮನೆ

ಶೇರ್‍ ಮಾಡಿ